Lusavero
Kartografia — rysować, zanim się pozna
W przeciwieństwie do większości gier eksploracyjnych, w Lusavero nic nie jest odkrywane automatycznie. Gracz kontroluje pokładowego kartografa, który potrzebuje czasu i bliskości, by narysować każdy fragment wybrzeża na głównej mapie. Zbyt szybka żegluga zostawia luki; ostrożna żegluga odsłania ukryte szczegóły — rafy, prądy, a czasem nawet zatopione ruiny, które pojawiają się tylko w określonych warunkach przypływu.
Ukończone mapy można zachować, udostępnić innym żeglarzom ze społeczności lub sprzedać kolekcjonerom w samej grze, tworząc mały, ale aktywny rynek wiedzy geograficznej między graczami.
Zarządzanie Flotą — trzy klasy, nieskończone kombinacje
Każdy statek należy do jednej z trzech podstawowych klas — Karawela, Galeon lub Brygantyna — ale może być szeroko modyfikowany w portowych kuźniach: wzmocnienie kadłuba, optymalizacja żagli czy instalacja dodatkowych komór ładunkowych. Te modyfikacje mają realne koszty i kompromisy: w pełni opancerzony Galeon staje się znacznie wolniejszy, na przykład.
Od trzeciego aktu głównej kampanii gracze mogą zarządzać więcej niż jednym statkiem jednocześnie, koordynując małe floty dla bardziej ambitnych wypraw — nawet jeśli oznacza to podzielenie uwagi między wiele załóg.
Handel Portowy — żywa gospodarka między wyspami
Ceny towarów w każdym porcie Archipelagu Azure zmieniają się dynamicznie, pod wpływem symulowanej podaży i popytu między różnymi wyspami. Port, który właśnie przetrwał oblężenie korsarzy, zapłaci znacznie więcej za podstawowe zaopatrzenie; wyspa ze świeżymi zbiorami przypraw zaleje lokalny rynek, gwałtownie obniżając ceny.
Żeglarze uważnie śledzący te wahania mogą zbudować dochodowe szlaki handlowe — ale ta sama wiedza, która przynosi zysk, przyciąga też niepożądaną uwagę korsarzy zainteresowanych tymi samymi przewidywalnymi trasami.
Walka Morska — taktyczna, nie chaotyczna
Walka w Lusavero rozgrywa się turowo, z decyzjami ważącymi zarówno pozycję statku względem wiatru, jak i rodzaj wybranej amunicji. Nie ma obowiązkowej walki: zręczny gracz może uniknąć niemal wszystkich starć wyłącznie dzięki trasie i prędkości — ale kto zdecyduje się stawić czoła korsarzowi wprost, znajdzie system o wystarczającej głębi, by nagrodzić dobre taktyczne odczytanie sytuacji.
Uszkodzenia kadłuba bezpośrednio wpływają na prędkość i ładowność statku po bitwie, co oznacza, że nawet zwycięstwo może mieć realny koszt podczas kolejnego rejsu.
Progresja bez tradycyjnych punktów doświadczenia
Lusavero celowo unika klasycznych systemów "punktów doświadczenia". Zamiast tego postęp gracza wyraża się poprzez trzy konkretne osie: jakość i zasięg jego własnej mapy, reputację zdobytą u różnych kompanii handlowych oraz skład jego floty. Doświadczonego żeglarza rozpoznaje się nie po numerze poziomu, lecz po bogactwie jego mapy i zaufaniu, jakim darzą go porty.